Kurdistan dayîka Derda û xeman Hezar salan beriya bûyîna pêxember Îsa Gerden, kam û rûkê xwe şuşt di nav ava gul de Bejna delal xemiland, di nava zêr û zîv de Te hêlîn çêkir û şên hat di rojhilata navîn de Ji bavê mar Medya hez kir, û te li ser dil de Bi evîna salan bi hev şa bûn we tev perwaz de Li nav baxê cîhan te reh û şax de Eman, eman, li halê Kurdistan Tu him derd û xem î, tu him dil û can Oooof Tu bû dayîkek û keliya bi ser zarokên xwe da Di paşila xwe da xwedî kir, ji wan dest berneda Kardox, Xaldêw, Hûrî, û Nêyrî di mala te da Sûmer, Aşûr, Babil, Tirk û Ereb û Faris di xêr û bêra te da Enqere, Bexda û Tehran, li hember te rabûn Keda te înkar kirin, bi te re neyar bûn Li ser rengê kedxwariyê, li hev nekirin Canê Kurdistan li hev par kirin Eman, eman, li halê Kurdistan Tu him derd û xem î, tu him dil û can Oooof Ruh û canê min bo te qurban, xaka Kurdistan Ji bîra me qet tu naçî, ta wer bib goristan Çiya deşt û zozanên te bi hêstirên çavan kemiland bi kirinê salan, bi xwîna şehîdan Rabûn, rabûn, zarokên te rabûn Bi hawar û girî û şîna te ya salan şiyar bûn Bi ala te bixemilînin şadî û azadî Li nav baxê cîhan bo dostî û biratî Eman, eman, li halê Kurdistan Tu him derd û xem î, tu him dil û can Aaax, ax Sal bû 1984, ew dawe hîn neqediyaye wanî Min hîn notên vê helbestê yên dawîyê ne nivîsandine Lew ev çîrok wanî naqede